جامع ترین تاریخچه بیت کوین ؛ از آغاز تا کنون

حتما دوست دارید بدانید که تاریخچه بیت کوین از چه زمانی آغاز شد؟ در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۸، فردی به نام ساتوشی ناکاموتو اوراق سفیدی (White Paper) را منتشر کرد که در آن جزئیات طرحی برای «سیستم نقدی الکترونیکی همتا به همتا»، که یک زیرساخت مالی جهانی مبتنی بر اثبات رمزنگاری بود را ارائه کرد. رمز ارزها در حال حاضر به طور منظم در چارچوب سیاست‌های اقتصادی جهانی مورد بحث قرار می‌گیرند و برخی از کشورها حتی در حال تحقیق و توسعه ارزهای دیجیتال خود هستند. ساختار داده زیربنایی بیت کوین (BTC) که اغلب به عنوان زنجیره بلوکی از آن یاد می‌شود، نیز در برنامه‌ریزی منابع بین سازمانی، تجارت انرژی، سازمان‌های مستقل غیرمتمرکز و موارد دیگر مورد تحقیق و اجرا قرار گرفته است. هدف این راهنما ارائه یک درک جامع از بیت کوین به تازه واردان است، که زمینه اجتماعی و پیدایش آن، رویدادهای کلیدی در تاریخچه بیت کوین ، نحوه کارکرد آن، توصیف ویژگی‌های منحصر به فرد آن و راهنماهایی در مورد نحوه مشارکت در بیت کوین را پوشش می‌دهد.

تاریخچه بیت کوین

در حالی که داستان بیت کوین معمولا با انتشار اوراق سفید (White Paper) توسط ساتوشی در هالووین ۲۰۰۸ آغاز می‌شود، تاریخچه بیت کوین اغلب نادیده گرفته شده است. در این راهنمای بیت کوین ابتدا با ترسیم جریان‌های اجتماعی که منجر به پیدایش آن شد، آغاز می‌شود. بررسی این جریان‌ها برای بحث در مورد گذشته، حال و آینده بیت کوین مفید است.

ایدئولوژی بیت کوین

اگرچه ممکن است پیشنهاد یک ایدئولوژی بیت کوین با توجه به ماهیت غیرمتمرکز آن عجیب به نظر برسد، اما واقعیت این است که پایگاه پشتیبانی اولیه بیت کوین عمدتا از افراد آگاه در زمینه فناوری و آزادی‌خواهان تشکیل شده است. پیدایش و پذیرش بیت کوین در این جامعه ارزش‌ها، فضائل و طراحی اساسی آن را مشخص می‌کند. هنگامی که ساتوشی پیشنهاد خود را برای بیت کوین فاش کرد، فقط توجه مقدار کمی از رمزنگاران و دانشمندان کامپیوتر را به خود جلب کرد زیرا بسیاری از این افراد در طول دهه ۸۰ و ۹۰ در آزمایش‌های نقدی دیجیتال شرکت داشتند و از نظر آن‌ها، بیت کوین آخرین مورد از آزمایش‌های طولانی در ایجاد سیستم‌های پولی بود که به آزادی و حریم خصوصی افراد احترام می‌گذاشت.

اکستروپین ها

در ادامه تاریخچه بیت کوین ، در سال ۱۹۸۸، آینده‌پژوهی به نام مکس مور فلسفه «اکستروپین» را در مجموعه‌ای از اصول مکتوب ارائه کرد که به تفصیل «چارچوب در حال تحول ارزش‌ها و استانداردها برای بهبود شرایط انسانی» پرداخته بود که شامل مواردی مانند هوش، رباتیک، مهندسی ژنتیک، سفر فضایی و… بود. یک فرد اکستروپین کسی است که به طور فعال این سیستم‌ها را برای بهبود بشریت می‌سازد و آزمایش می‌کند در حالی که به طرز فکری کاملا عاقلانه پایبند است. یکی از مفاهیم اصلی این جامعه، افزایش عمر از طریق استفاده از بارگذاری ذهن و وسایل دیگر است. این ایدئولوژی فرا انسانی جامعه‌ای از دانشمندان و آینده پژوهان را گرد هم آورد که این ایده‌ها را در انجمن‌های اولیه آنلاین به اشتراک گذاشتند. از اواخر دهه ۸۰ تا اواسط دهه ۹۰، اکستروپین‌ها طرح‌هایی را برای ارزهای جایگزین، بازارهای ایده، بازارهای پیش‌بینی، سیستم‌های شهرت و سایر آزمایش‌ها طراحی کردند که بیشتر فضای رمزنگاری فعلی را شامل می‌شد. تعدادی از پیشگامان ارزهای دیجیتال از جمله نیک سابو و هال فینی از فعالان جامعه اکستروپین بودند.

سایفرپانک‌ها

برای درک تاریخچه بیت کوین باید درباره سایفروانک‌ها نیز بدانیم. شبیه به اکستروپین‌ها، سایفرپانک‌ها با تأکید مشترک بر فناوری برای ایجاد دنیایی بهتر متحد شدند. سایبرپانک اغلب آینده‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن گروهی از شرکت‌های جهانی به‌طور مؤثری از طریق سیستم‌های نظارتی فراگیر بر جهان حکومت می‌کنند، و قهرمان‌های آن اغلب هکرها یا افراد دیگری هستند که در این جامعه مانور می‌دهند. سایفرپانک‌ها به این دلیل نامیده می‌شوند که آثار نویسندگانی مانند جان برونر، ویلیام گیبسون و بروس استرلینگ را با توجه به روند پیشرفت اجتماعی-سیاسی و نوآوری‌های تکنولوژیک را قبول داشتند. آن‌ها معتقد بودند که ظهور شبکه‌های کامپیوتری جهانی با میانجیگری دولت‌ها و شرکت‌ها، به طور سیستماتیک آزادی را به خطر می‌اندازد. سایفرپانک‌ها جامعه‌ای متشکل از رمزنگاران، دانشمندان علوم کامپیوتر و آینده پژوهان بودند که به ساختن سیستم‌های لازم برای ایمن سازی حاکمیت فردی اختصاص داشتند. برخلاف اکستروپین‌ها، سایفرپانک‌ها بر مجموعه خاصی از فناوری‌ها در اطراف شبکه‌های ارتباطی رمزگذاری‌شده، از جمله پیام‌های ناشناس و پول الکترونیکی تأکید کردند. بسیاری از آزمایش‌های ارز دیجیتال در طول دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ مستقیما توسط جنبش سایفرپانک انجام شد. در واقع این جامعه‌ای است که بیت کوین از آن رشد کرده است.

تبار فنی بیت کوین

ساتوشی به دنبال ایجاد یک زیرساخت مالی با حداقل اعتماد بود. او به جای ایجاد یک راه حل جدید در خلاء، بر اساس تحقیقات گذشته در سیستم‌های توزیع شده، رمزنگاری مالی، امنیت شبکه و موارد دیگر را ایجاد کرد.

رمزنگاری کلید عمومی

برای قرن‌ها، رمزنگاری یا فن‌آوری اشتراک‌گذاری پیام خصوصی به چندین طرف برای توافق بر سر کلید خصوصی مشترک برای رمزگشایی پیام‌ها متکی بود. این روش به رمزگذاری کلید متقارن معروف است اما به طور مداوم با مشکل توزیع کلید مواجه بود. روش‌های گذشته شامل جلسات حضوری یا استفاده از یک پیک مورد اعتماد بود. این سیستم نه تنها در بسیاری از نقاط آسیب‌پذیر بود، بلکه اجرای آن در مقیاس‌های بزرگ نیز غیرعملی بود.

تاریخچه بیت کوین نشان می‌دهد که در دهه ۱۹۷۰، یک روش جایگزین برای به اشتراک‌گذاری پیام‌های خصوصی ظاهر شد که به نام رمزگذاری کلید نامتقارن یا رمزنگاری کلید عمومی شناخته می‌شود. در این سیستم، هر طرف دارای یک جفت کلید عمومی و خصوصی خواهد بود. به عنوان مثال اگر شخصی می‌خواست یک پیام امن برای شخص دیگری ارسال کند، پیام را با کلید عمومی شناخته شده آن شخص رمزگذاری می‌کرد. سپس پیام آن شخص را با کلید خصوصی خود رمزگشایی می‌کرد. این ترکیبی از سیستم‌های رمزنگاری کلید عمومی و امضای دیجیتال، فناوری پایه‌ای است که امروزه به طور گسترده «کریپتو» نامیده می‌شود و در شبکه‌های ارتباطی که اینترنت را در بر می‌گیرد برای چندین دهه با موفقیت عمل کرده است. همچنین یک عنصر کلیدی در سیستم‌های نقدی دیجیتال است.

جنگ‌های رمزنگاری

جنگ‌های رمزنگاری

ذکر این نکته در تاریخچه بیت کوین ضروری است که رمزنگاری کلید عمومی تقریبا به طور همزمان در دهه ۱۹۷۰ توسط ستاد ارتباطات دولت بریتانیا و توسط دو محقق مستقل آمریکایی به نام‌های ویتفیلد دیفی و مارتین هلمن کشف شد. دولت‌ها هیچ قصدی برای دسترسی عمومی مردم به فناوری‌های حفظ حریم خصوصی مانند رمزنگاری کلید عمومی نداشتند، زیرا این امر اساسا توازن قدرت را تغییر می‌داد. هنگامی که شبکه جهانی وب در دهه ۹۰ وارد میدان شد و تقاضای زیادی برای پیام‌رسانی آنلاین و تجارت الکترونیکی ایجاد کرد، دولت‌ها با استناد به نگرانی‌ها در مورد امنیت و فعالیت‌های مجرمانه، از پذیرش این رمزگذاری‌ها جلوگیری کردند. زیرا دولت‌ها مجبور بودند ظهور یک سیستم مالی بدون مرز و بدون رهبر را که توسط بیت‌کوین اعلام شده بود را تایید کنند.

پول نقد الکترونیکی

دیوید چام شاید تاثیرگذارترین فرد در فضای ارزهای دیجیتال و تاریخچه بیت کوین باشد. پیشگامی او در سیستم‌های ارز دیجیتال به دهه ۸۰ باز می‌گردد، زمانی که اینترنت هنوز در مراحل اولیه خود قبل از راه‌اندازی شبکه جهانی وب بود. در سال ۱۹۸۱، چام یک سند بنیادین در عرصه حفظ حریم خصوصی را در اینترنت منتشر کرد؛ سندی کلیدی که یک سیستم تراکنش ناشناس را که الهام‌بخش آزمایش‌های ارز دیجیتال آینده می‌شد شرح می‌داد، یعنی سیستم پرداخت eCash. تلاش چام از انجام این کار آوردن حریم خصوصی پول نقد فیزیکی و سکه‌ها به قلمرو دیجیتال با ظهور خدمات بانکداری الکترونیکی بود. در سال ۱۹۸۹ چام دیجی کش را تاسیس کرد. چام و تیمش که مقر آن‌ها در آمستردام است، پروتکل eCash را ایجاد کردند. در طول نیمه دوم دهه ۹۰، چام تلاش کرد تا مشارکت کافی با بازرگانان و بانک‌ها را برای حفظ پروژه تضمین کند و در نهایت در سال ۱۹۹۸ اعلام ورشکستگی کرد. در حالی که این سرمایه‌گذاری دوام نیاورد، اما eCash مسیرهای جدیدی را در فضای ارز دیجیتال ایجاد کرد. اگرچه eCash یک ارز دیجیتال بومی مانند بیت‌کوین نیست، اما eCash توسط شخص ثالث قابل اعتمادی مانند بانک یا شرکت صادر می‌شود.

حتما بخوانید  بیت کوین (bitcoin) اولین و مهم ترین ارز دنیای مجازی

طلای الکترونیکی

E-gold یا طلای الکترونیکی نیز در تاریخچه بیت کوین تاثیر داشته است. E-Gold که توسط داگلاس جکسون و بری داونی در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد، یک سیستم ارز دیجیتالی بود که توسط ذخایر طلا در انبارهای لندن و دبی پشتیبانی می‌شد. E-gold بر حسب گرم است و یک سیستم پرداخت آنلاین جایگزین را ارائه کرد. اما این پروژه با مشکلات حقوقی و سیستمی قابل توجهی روبرو بود. اقتصاد طلای الکترونیکی از طریق یک سرور مرکزی که توسط یک شرکت واحد نگهداری می‌شد، انجام می‌شد که در صورت بروز اختلاف بین اپراتورها یا خاموشی و یا توقیف توسط مقامات، باعث شکست یا اختلال می‌شد. سیستم E-gold در ابتدا محدودیت‌های زیادی از نظر ایجاد حساب کاربری نداشت، که همین موضوع منجر به استفاده از این ارز در فعالیت‌های مجرمانه مختلف شد. در حالی که جکسون و تیمش برای مقابله با استفاده مجرمانه از طلای الکترونیکی تلاش می‌کردند، در نهایت به دلیل اداره یک شرکت انتقال پول بدون مجوز مجرم شناخته شدند و این سرمایه‌گذاری تعطیل شد.

در حالی که eCash یک سیستم ارز الکترونیکی بود که با هماهنگی سیستم بانکی مدیریت می‌شد، E-gold به عنوان یک سیستم مالی موازی کار می‌کرد که کاملا بدون تأیید یا ورودی مقامات نظارتی ساخته شده بود. در این مدت، دولت ایالات متحده نسبت به دسترسی عموم به رمزنگاری کلید عمومی و ابزارهای رمزگذاری آن‌ها در اینترنت محتاط بود. سرمایه‌گذاری‌هایی مانند E-gold چنین نگرانی‌هایی را برای معامله از طریق شبکه‌های ارتباطی ایجاد کردند. بسیاری از اصطکاک نظارتی در مورد ارزهای دیجیتال جایگزین که در این مدت جرقه زده بود تا به امروز ادامه داشته است.

پول نقد دیجیتال همتا به همتا

در حالی که سیستم‌های ارز دیجیتال قبلی در طراحی پول نقد الکترونیکی تأثیرگذار بودند، سازندگان مستقیما با آن جامعه درگیر نبودند. برای مثال، چام، ایدئولوژی سایفرپانک را قبول نداشت. با این حال، آزمایش‌های نقدی دیجیتال توسط اعضای فعال این جامعه طراحی شده است و می‌توان آن‌ها را پیش‌آزمون مستقیم بیت کوین دانست. به طور مستقیم یا غیرمستقیم، این پیشنهادات و پیاده سازی‌ها بر تاریخچه بیت کوین و اختراع بیت کوین ساتوشی تأثیرگذار بودند.

هش کش (Hash cash)

در سال ۱۹۹۲، سینتیا دیورک و مونی ناور، محققین آی‌بی‌ام، در حال بررسی روش‌هایی برای مبارزه با حملات Sybil، حملات انکار سرویس و ارسال پیام‌های هرزنامه در سرویس‌های اینترنتی در حال رشد مانند ایمیل بودند. در مقاله خود به نام «قیمت گذاری از طریق پردازش یا مبارزه با هرز نامه»، این زوج سیستمی را پیشنهاد کردند که در آن یک فرستنده ایمیل باید مقداری کار محاسباتی را برای حل یک معمای رمزنگاری شده انجام دهد. این سیستم همچنین دارای یک Trapdoor است که به یک مقام مرکزی اجازه می‌دهد تا بدون صرف کار، فورا معما را حل کند.

تاریخچه بیت کوین نشان می‌دهد که در سال ۱۹۹۷، آدام بک، فارغ التحصیل و فعال سایفرپانک ۲۶ ساله دانشگاه اکستر، وارد لیست سایفرپانک شد و سیستم مشابهی به نام هش کش را پیشنهاد کرد. هش کردن فرآیند تبدیل هر قطعه داده با هر اندازه به یک رشته تصادفی از کاراکترها با طول از پیش تعیین شده است. کوچک‌ترین تغییر در داده‌های اساسی منجر به یک هش کاملا متفاوت می‌شود که امکان تأیید آسان داده‌ها را فراهم می‌کند. در هش کش، یک فرستنده بارها و بارها ابرداده ایمیل مانند آدرس فرستنده، آدرس گیرنده، زمان ارسال پیام و… را به همراه یک عدد تصادفی به نام nonce هش می‌کند تا زمانی که هش حاصل با یک عدد شروع شود. از آنجایی که فرستنده نمی‌تواند هش کردن صحیح را بشناسد، سپس باید بارها و بارها ابرداده ایمیل را با استفاده از یک nonce متفاوت هش کند تا زمانی که یک ترکیب معتبر پیدا شود. با این حال، توکن‌های اثبات کار برای گیرنده بی‌فایده بودند و نمی‌توان آن‌ها را انتقال داد. این ارز همچنین در معرض تورم شدید قرار می‌گرفت، زیرا سرعت محاسباتی ماشین‌های جدید، تولید اثبات را آسان‌تر می‌کرد. با این وجود، هش کش الهام بخش استفاده بیشتر از دو سیستم نقدی دیجیتال پیشنهادی و پیش ساز بیت کوین است یعنی B-money و  بیت گولد  .

بی مانی (B-money)

در ادامه تاریخچه بیت کوین به بی مانی می‌رسیم. در سال ۱۹۹۸، سایفرپانک فعال وی دای، B-money را پیشنهاد کرد. B-money یک سیستم مالی برای انجام تجارت آنلاین خارج از سیستم مالی قدیمی بود که توسط نگهبانان سازمانی کنترل و توسط دولت‌ها تنظیم می‌شد. وی دای دو پیشنهاد مطرح کرد. پیشنهاد اول دای، کنترل منفرد مقام مرکزی بر پایگاه داده تراکنشی را حذف کرد و آن را با یک سیستم دفتر کل مشترک در میان شبکه‌ای از همتایان مستعار که به عنوان آدرس‌های کلید عمومی نشان داده می‌شوند، جایگزین کرد. برای ضرب یک ارز دیجیتال، یک گره باید یک معما محاسباتی را حل کند. تعداد دارایی‌های صادر شده با هزینه محاسبات انجام شده در رابطه با سبدی از کالاهای استاندارد تعیین می‌شود. به عنوان مثال اگر شخصی می‌خواست با شخص دیگری معامله کند، تراکنشی را برای کل شبکه پخش می‌کرد که شامل یک بسته اطلاعاتی حاوی مبلغ و آدرس کلید عمومی آن شخص است.

در پیشنهاد دوم خود، دای پیشنهاد کرد که به جای این‌که همه یک کپی از دفتر کل داشته باشند، یک زیرمجموعه خاص به نام «سرورها» یک دفتر کل مشترک را حفظ کنند در حالی که کاربران عادی به سادگی تأیید می‌کنند که تراکنش‌ها توسط سرور پردازش شده است. برای اطمینان از اعتماد و جلوگیری از تبانی، سرورها مقدار مشخصی پول را در یک حساب ویژه واریز می‌کنند که در صورت رفتار مخرب مانند سیستم‌های اثبات سهام در سایر بلاکچین‌ها، به عنوان جریمه یا پاداش استفاده می‌شود. پیشنهاد دای برای B-money هرگز اجرا نشد، اما چیزی که در مورد آن قابل توجه است این است که بسیار شبیه بیت کوین بود. با این حال، تفاوت اصلی این بود که ارز B-money به ارزش مشخصی از کالاها گره خورده بود.

بیت گلد

در ادامه تاریخچه بیت کوین به بیت گلد می‌رسیم. سابو که قبلا یکی از اعضای فعال جامعه اکستروپین و سایفرپانک بود، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در توسعه فناوری ارزهای دیجیتال و بلاکچین است. او دانش‌آموخته رشته‌های مختلف از علوم کامپیوتر و رمزنگاری تا حقوق است. ستاره شمالی سابو چشم‌انداز ایجاد یک جامعه اقتصادی آزاد خارج از کنترل شرکت‌ها و دولت‌ها است. در سال ۱۹۹۴، او قراردادهای هوشمند و قراردادهای دیجیتالی که از طریق کد اجرا می‌شوند برای تجارت الکترونیک بدون مرز پیشنهاد کرد. او بعدا متوجه شد که یک عنصر کلیدی گم شده است: یک ارز دیجیتال بومی که می‌تواند از طریق این قراردادها جریان یابد. سابو پس از مشاهده انبوهی از آزمایش‌های نقدی دیجیتال با موانعی پشت سر هم روبرو می‌شد (و حتی برای مدتی در دیجی کش کار می‌کرد)، سابو تصمیم گرفت روی پیشنهاد جدیدی کار کند که می‌تواند در جایی که تلاش‌های گذشته شکست خورده است، موفق شود.

سابو در مطالعه تاریخچه پول ، پول کالایی مانند ذرات شمش طلا را به عنوان یک پایه مفهومی قوی برای ارز جدید اینترنت شناسایی کرد. این پول جدید باید دیجیتال، کمیاب و بسیار پرهزینه باشد تا جعل شود و به اشخاص ثالث قابل اعتماد برای ایمن کردن و ارزش بخشیدن به آن متکی نباشد. در واقع پیشنهاد او بیت گلد بود. بیت گلد به طور مشابه مانند هش کش و به ویژه B-money عمل می‌کند، زیرا از زنجیره انباشته‌ای از اثبات کار مبتنی بر هش استفاده می‌کند و در شبکه‌ای از سرورها منتشر می‌شود. صدور و مالکیت بیت گلد در یک دفتر ثبت عنوان دارایی توزیع شده ثبت می‌شود؛ یعنی جایی که اجازه می‌دهد تا طبقات خاصی از دارایی را با استفاده از یک سیستم رأی‌گیری مبتنی بر حد نصاب اداره کنید. نکته منفی بیت گلد به عنوان یک ارز، عدم قابلیت تعویض آن بود، زیرا این برای هر نوع ارز قابل دوامی ضروری است. از آنجایی که هزینه یک بیت طلا به هزینه محاسباتی اثبات کار در یک لحظه خاص از زمان مرتبط است، یک واحد بیت طلا استخراج شده در سال ۲۰۱۵ ارزش کمتری از یک واحد طلای استخراج شده در سال ۲۰۰۵ دارد.

حتما بخوانید  XCOINS EXCHANGE یک بستر اعطای وام و خرید بیت کوین

سابو راه حل دیگری را پیشنهاد کرد که شامل یک بانک مطمئن، قابل اعتماد و قابل حسابرسی است که می‌تواند انتشار بیت گلد را در طول زمان ردیابی کند، و به طور مداوم توکن‌های اثبات کار را در واحدهای ارزش یکسان بسته بندی کند، و یک رسانه پایدار برای مبادله ایجاد کند. با این حال، سیستم مستعد حملات Sybil است که می‌تواند باعث شکاف در شبکه شود. سابو معتقد بود که هر گونه شکاف احتمالی شبکه را می‌توان با وارد کردن شرکت کنندگان به سیستم خود برطرف کرد و کاربران به طور طبیعی از طریق اجماع اجتماعی از آن‌ها حمایت خواهند کرد. سابو مدت کوتاهی قبل از اینکه ساتوشی طرح بیت کوین را در سال ۲۰۰۸ منتشر کند، در حال آماده شدن بود تا بالاخره بیت گلد را پیاده سازی کند. پس از راه اندازی بیت کوین ، او پروژه بیت گلد را رها کرد، زیرا معتقد بود که بیت کوین به طرز هوشمندانه‌ای کاستی‌های بیت گلد و آزمایش‌های نقدی دیجیتالی قبلی را حل کرده است.

تولد بیت کوین

در حالی که کل کتاب‌ها و پادکست‌ها تاریخچه بیت‌کوین را با جزئیات کامل پوشش داده‌اند، اما در ادامه این مقاله تنها لحظات برجسته در تاریخچه بیت‌کوین پوشش داده می‌شود و اهمیت آن‌ها در داستان در حال تحول ارزهای دیجیتال آشکار می‌شود.

روایت آفرینش در انجیل

روایت آفرینش در انجیل

پس از این‌که ساتوشی پیشنهاد هشت صفحه‌ای خود را برای یک سیستم جدید پول نقد دیجیتال در لیست پستی منتشر کرد، آن‌ها پروژه را به بحث و مناظره از سوی یک گروه آنلاین از رمزنگاران، دانشمندان کامپیوتر و کهنه سربازان پول نقد دیجیتال باز کردند. در حالی که ساتوشی بسیاری از پایگاه کد بیت کوین را قبل از انتشار اوراق سفید نوشته بود، آن‌ها آن را در معرض بررسی عمومی در میان جامعه آنلاین همتایان قرار دادند. از روزهای اولیه، بیت کوین یک پروژه نرم‌افزاری بود که توسط جامعه‌ای از توسعه‌دهندگان و علاقمندان ساخته و نگهداری می‌شد. در ۸ نوامبر ۲۰۰۸، بیت کوین در پلتفرم توسعه نرم افزار منبع باز (SourceForge) ثبت شد. این زمانی بود که بیت کوین به یک پروژه تیمی تبدیل شد.

در ۳ ژانویه ۲۰۰۹، بلوک پیدایش (یا بلوک صفر) بیت کوین توسط ساتوشی (بیش از هفت روز) استخراج شد. در این تراکنش اولیه که به آن تراکنش تولید یا «کوین بیس» نیز گفته می‌شود. در حالی که جهان بزرگ‌ترین بحران مالی از زمان رکود بزرگ را تجربه می‌کرد، چشم‌انداز جدیدی برای یک سیستم پولی جدا از دولت متولد شد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹، اولین تراکنش بیت کوین بین ساتوشی و فینی فعال رمزنگاری در بلوک ۱۷۰ رخ داد. همچنین گزارش شده است که فینی اولین فردی بود که پس از راه‌اندازی شبکه، در کنار ساتوشی بیت کوین استخراج کرد.

روز پیتزا بیت کوین

اولین استفاده ثبت شده از بیت کوین در مبادله کالا یا خدمات در ۲۲ می ۲۰۱۰ زمانی رخ داد که برنامه‌نویس فلوریدی (Laszlo Hanyecz) پیشنهاد پرداخت ۱۰ هزار بیت کوین برای پیتزا را داد. نرخ اولیه مبادله بیت کوین تنها چند ماه قبل تعیین شده بود. قیمت دو پیتزای بزرگ در زمان خرید حدود ۲۵ دلار برآورد شده بود. از مارس ۲۰۲۱، ارزش این دو پیتزا اکنون بیش از ۵۰۰ میلیون دلار رسیده است! خرید پیشگام Hanyecz ثابت کرد که بیت کوین در واقع می‌تواند به عنوان یک سیستم تراکنش دیجیتال استفاده شود.

 تولد صنعت استخراج

در روزهای اولیه اقتصاد بیت کوین، نحوه مشارکت مردم در شبکه و به دست آوردن بیت کوین از طریق فرآیند استخراج بود. استخراج فرآیندی است که در آن شبکه به طور مداوم تراکنش‌های پخش شده را تأیید می‌کند و آن‌ها را در دفتر کل توزیع شده در قالب «بلوک‌های» مرتبط داده‌های تراکنش ثبت می‌کند و تاریخچه‌ای امن و قابل تأیید تراکنش‌ها را در طول زمان تولید می‌کند. شبکه بیت کوین به گونه‌ای طراحی شده است که ماینرها در ازای تامین امنیت شبکه از طریق پاداش‌های بلاک صادر شده در بیت کوین پاداش دریافت می‌کنند. این همچنین به عنوان فرآیند ضرب برای ارز بیت کوین عمل می‌کند.

در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰، استخر Slush Pool راه‌اندازی شد. قدیمی‌ترین استخر استخراج در صنعت بیت‌کوین، Slush Pool، ابزاری را برای ماینرهای آینده‌نگر فراهم کرد تا منابع محاسباتی را برای استخراج بیت کوین جمع کنند. این به افراد فاقد قدرت CPU اجازه می‌دهد تا به طور جمعی در عملیات شبکه شرکت کنند و در این فرآیند بیت کوین استخراج کنند. از آن زمان، صنعت معدن بیشتر به یک عملیات تجاری در مقیاس بزرگ و انرژی بر با تعداد نسبتا کمی از شرکت‌ها تبدیل شده است که اکثریت قدرت هش را تولید می‌کنند. در حالی که دامنه استخراج ارزهای دیجیتال با ظهور بسیاری از ارزهای دیجیتال دیگر به طور قابل توجهی تغییر کرده است، Slush Pool نقطه عطف مهمی در تاریخچه بیت کوین بود.

جاده ابریشم

تاریخچه بیت کوین بدون جاده ابریشم کامل نخواهد بود. راه ابریشم که در فوریه ۲۰۱۱ توسط راس اولبریخت، که با نام مستعار «دزدان دریایی ترسناک رابرتز» راه‌اندازی شد، یک بازار آنلاین تاریک (دارک وب) بود که فقط از طریق سرویس مرور ناشناس Tor، با بیت کوین به عنوان واحد پول قابل استفاده بود. این سایت به عنوان یک بازار آزاد در نظر گرفته شده بود که در آن مردم می‌توانستند آزادانه با یکدیگر خارج از محدودیت‌های مقررات معامله کنند. این سایت علاوه بر بازاری بودن، دارای یک انجمن بود که در آن کاربران می‌توانستند درباره آزادی‌خواهی، رمزپایه و دیگر دیدگاه‌های مخالف بحث کنند. این سایت همچنین دارای یک سیستم شهرت علاوه بر یک سیستم ذخیره خودکار برای کاهش کلاهبرداری است. پس از این‌که این سایت به بهشتی برای تجارت غیرقانونی مواد مخدر و دیگر انواع تجارت جنایی تبدیل شد، مقامات مجری قانون فدرال، تحقیق در مورد عملیات آن را آغاز کردند که به دستگیری اولبریخت در ۲ اکتبر ۲۰۱۳ ختم شد. او اکنون در حال گذراندن چندین حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط است. جاده ابریشم یک لحظه کلیدی در تاریخچه بیت کوین است. توجه به این نکته مهم است که خدمات مارشال‌های ایالات متحده نزدیک به ۳۰۰۰۰ بیت کوین را که در جریان دستگیری اولبریخت ضبط شده بود به حراج گذاشت که به خودی خود به قانونی بودن پایه بیت کوین اعتبار می‌بخشد. متأسفانه، کالاها و خدمات قانونی موجود در جاده ابریشم شامل وسایل هنری، پوشاک، تا صنایع دستی می‌شد.

از ساتوشی خارج شوید

در ۲۶ آوریل ۲۰۱۱، ساتوشی پروژه بیت کوین را ترک کرد و اختیار آن را به گاوین آندرسن و جامعه منبع باز سپرد. تا آن زمان، توسعه بیت کوین اساسا توسط ساتوشی رهبری می‌شد که مخترع هسته اصلی موفقیت و تداوم پروژه بیت کوین بود. با سرکوب سازمان‌های مجری قانون در مورد استفاده‌های شرورانه از ارزهای دیجیتال در سال‌های بعد، طبیعی بود که اگر ساتوشی شناسایی می‌شد، به عنوان خالق یک سیستم پولی جایگزین بدون مرز، بدون مجوز و حفظ حریم خصوصی، مجرم شناخته می‌شد. خروج ساتوشی از پروژه برای بیت کوین ضروری بود تا به پایه و اساس خود به عنوان یک سیستم مالی غیرمتمرکز و انعطاف پذیر با حداقل اعتماد باقی بماند.

ویکی لیکس و پول در برابر سانسور

سایت افشاگر ویکی لیکس که در سال ۲۰۰۶ توسط جولیان آسانژ یک سایفرپانک فعال تأسیس شد، پس از افشای اسناد طبقه‌بندی شده مربوط به عملیات مخفیانه و مخفی دولت‌ها و شرکت‌ها، روابط پرتنشی با نهادهای حاکم و آژانس‌های مخفف در سراسر جهان ایجاد کرد. در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۱، ویکی لیکس پس از مسدود کردن حساب‌های غیرانتفاعی و تعلیق پرداخت‌های ویزا و مسترکارت توسط پی پال، شروع به پذیرش کمک‌های مالی به بیت کوین کرد. ویکی لیکس در پی آن بود که در میان سانسور و فشار قدرت‌ها نمونه‌ای تزلزل ناپذیر از تعهد دولت چهارم به حقیقت باشد. قابل ذکر است که ساتوشی در مورد استفاده از بیت کوین در ویکی لیکس ابراز نگرانی کرد. آن‌ها در یک پست در سال ۲۰۱۰ گفتند: «ویکی لیکس به لانه هورنت لگد زده است و انتقادها به سمت ما کشیده می‌شود». همزمان شدن این دو موضوع هویت بیت کوین را به عنوان یک فناوری مخالف در چشم مردم تثبیت کرد. دستگیری آسانژ در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹ آسیب‌پذیری‌های یک شخصیت عمومی را در راس یک جنبش، هر چقدر هم که ناقص باشند، برجسته کرد. استرداد آسانژ به آمریکا که در سال ۲۰۱۹ در لندن بازداشت شد، هنوز تا آغاز سال ۲۰۲۱ به نتیجه نرسیده بود.

حتما بخوانید  سایت GoDaddy ؛ بزرگ ترین ارائه دهنده خدمات هاستینگ و دامنه

طلوع و سقوط Gox

Magic: The Gathering Online Exchange، که بیشتر به عنوان Mt. Gox شناخته می‌شود، توسط توسعه‌دهنده نرم‌افزار P2P، جد مک کالب راه‌اندازی شد. در ۷ فوریه ۲۰۱۴، صرافی همه برداشت‌ها را به دنبال یک نقض امنیتی متوقف کرد. در اواخر همان ماه، Gox با ۷۴۴۴۰۸ بیت کوین به سرقت رفته توسط هکرها و حدود ۴۳ میلیارد دلار ارزش تا مارس ۲۰۲۱ آفلاین شد. تلاش‌هایی برای جبران از دست دادن بیت کوین کاربران Gox وجود دارد، اما داستان هنوز ادامه دارد. برخی از افرادی که شاهد ناپدید شدن دارایی‌های خود از طریق فاجعه Gox بودند، برای بازگرداندن سرمایه خود ادعای بازپرداخت ارائه کردند، اما چنین پرداخت‌هایی با شکست‌های متعدد مواجه شده است. سقوط صرافی پیشرو به دلیل نقض امنیتی، به یک فاجعه برای صنعت کریپتو تبدیل شده است، که خطرات سیستمی پیرامون نگهداری متمرکز دارایی‌های کریپتو را برجسته می‌کند. به یک معنا، این یک داستان هشدار دهنده برای کسانی است که در اقتصاد کریپتو مشارکت می‌کنند.

مقررات نیویورک بیت لایسنز و کریپتو

کارآفرینان و سازندگان فناوری‌های نوظهور اگر ابهامی در مورد اعمال چارچوب‌های قدیمی در پارادایم جدید وجود داشته باشد، اغلب با مقامات نظارتی دچار اصطکاک می‌شوند. بین تعطیلی بازار جاده ابریشم و فروپاشی Gox، مقامات ایالتی نظارتی شروع به اجرای مقررات خاصی برای مشاغلی کردند که با دارایی‌های رمزنگاری شده در هر ظرفیت اداری سروکار دارند. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴، وزارت خدمات مالی ایالت نیویورک BitLicense را پیشنهاد کرد، یک مجوز تجاری که محدودیت‌های سختی را برای مشاغل ارز دیجیتال فعال در ایالت نیویورک که خدمات نگهداری، مبادله و یا انتقال را برای مشتریان ارائه می‌کنند، اعمال می‌کند. این مجوز که توسط اولین سرپرست خدمات مالی نیویورک، بنجامین لاوسکی، تالیف شد، به دلیل تقاضاهای بازدارنده و گران آن به شدت مورد انتقاد قرار گرفت، زیرا هزینه‌های هنگفت کسب مجوز باعث می‌شود کسب‌وکارهای کوچک و متوسط نتوانند از این مجوز استفاده کنند. هنگامی که BitLicense در ۸ آگوست ۲۰۱۵ اجرایی شد، ۱۰ شرکت برجسته ارزهای دیجیتال نیویورک را در همان چیزی که مجله تجاری نیویورک آن را «خروج بزرگ بیت کوین» نامید، ترک کردند. در حالی که NYDFS در حال حاضر در حال برنامه‌ریزی برای بازدید مجدد از BitLicense است، چارچوب نظارتی را برای چگونگی انتخاب مقامات در سطوح ایالتی و فدرال برای پرورش یا جلوگیری از نوآوری تجاری و فناوری انتخاب می‌کند. پی پال در همان سال شروع به ارائه دارایی‌های دیجیتال، از جمله بیت کوین، بر روی پلتفرم خود تحت یک BitLicense کرد.

اگرچه مقررات صنعت کریپتو از لحاظ تاریخی دارای مناطق خاکستری بوده است، تعدادی از نهادهای نظارتی ایالات متحده اقدامات و اعمال مختلفی را انجام داده‌اند. سرکوب عرضه اولیه سکه توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار پس از سال ۲۰۱۷ و تأیید دفتر کنترل کننده ارز از بانک‌های ملی ایالات متحده برای ارائه خدمات نگهداری دارایی‌های دیجیتال در سال ۲۰۲۰. از نظر مقررات ایالات متحده، قوانین رمزنگاری ایالتی می‌توانند متفاوت باشند، که منجر به در دسترس بودن پلتفرم‌های مختلف ایالات متحده برای مشتریان برخی از ایالت‌ها می‌شود.

شبکه لایتینگ

برای این‌که یک سیستم نقدی دیجیتال جایگزین با ارائه دهندگان پرداخت جهانی معتبر مانند ویزا یا مسترکارت رقابت کند، باید بتواند تراکنش‌های روزانه متعددی را که در زندگی ما نفوذ می‌کند، انجام دهد. بیت کوین، در تکرار فعلی خود، هنوز برای انجام هزاران تراکنش در ثانیه در بلاک چین پایه خود که ویزا می‌تواند مجهز نشده است، بنابراین زمانی که توسعه‌دهندگان و سازندگان در این فضا به طور فزاینده‌ای شروع به بحث در مورد مقیاس پذیری بیت کوین کردند، تعداد بی شماری از راه حل‌های مقیاس‌پذیری ارائه شد. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۶، جوزف پون و تادئوس یک اوراق سفید درباره جزئیات شبکه لایتینگ را ارائه دادند . این باعث کاهش بار تراکنش در بلاکچین پایه می‌شود و در عین حال امکان انجام تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر را فراهم می‌کند. این سیستم از مارس ۲۰۱۸ در شبکه اصلی بیت کوین فعال بوده و به عنوان یک زیرساخت کلیدی بیت کوین به بلوغ خود ادامه داده است. شبکه لایتنینگ، پرداخت‌های فوری را تسهیل می‌کند. با این حال، بیت‌کوین بیشتر نقش ذخیره‌سازی ارزش را به جای عمل به عنوان یک ارز مبادله‌ای بر عهده گرفته است، بنابراین سرعت و هزینه‌های تراکنش احتمالاً اهمیت کمتری پیدا کرده‌اند. به نظر می‌رسد که بلاک چین اصلی بیت کوین در صورت ایفای نقش ذخیره ارزش، همچنان به اندازه کافی همراه با خریدهای بزرگ عمل می‌کند. در سپتامبر ۲۰۲۰، مایکل سیلر، مدیر عامل MicroStrategy، نحوه خرید ۳۸۲۵۰ بیت کوین توسط این شرکت را با استفاده از بلاکچین اصلی دارایی در این فرآیند توضیح داد. با این حال، این شرکت تنها ۱۸ تراکنش بر روی بلاکچین بیت کوین ارسال کرد و ۷۸۳۸۸ مانور خارج از زنجیره اصلی خود انجام داد.

جنگ مقیاس بیت کوین

در حالی که شبکه لایتنینگ یک راه حل فنی است که از نظر تئوری می‌تواند تراکنش‌های بیت کوین با فرکانس بالا را تسهیل کند، هنوز هم با ادامه رشد شبکه، مفهوم مقیاس‌بندی بلاک چین اصلی بیت کوین وجود دارد. بین سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ ، سهامداران شبکه بیت‌کوین، استخراج‌کنندگان، توسعه‌دهندگان و شرکت‌هایی که بر روی آن کار می‌کنند، درگیر یک بحث تنش‌آمیز پیرامون مسیرهای مختلف به سمت مقیاس‌پذیری بودند. در حالی که کاوش کامل مقیاس بیت کوین، همان‌طور که نامیده می‌شود، توضیح بسیار پیچیده‌ای دارد، این بحث را می‌توان به دو مفهوم تقسیم کرد : اندازه بلوک بیت کوین و توزیع قدرت در سراسر شبکه.

طرفداران افزایش بلاکچین بیت کوین معتقد بودند که افزایش تعداد تراکنش‌هایی که می‌توانند در یک بلوک اعتبار سنجی شوند، می‌تواند کل عملیات تراکنش شبکه را افزایش دهد. منتقدان با این ایده مخالفت کردند و گفتند که افزایش اندازه بلوک به میزان زیادی اندازه داده کل شبکه را افزایش می‌دهد، ماینرها را با نیازهای محاسباتی بیشتری تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و بازیکنان را از استخراج موثر بیت‌کوین باز می‌دارد. در دو میزگرد پشت درهای بسته بین ذینفعان صنعت، معروف به توافقنامه هنگ کنگ و توافقنامه نیویورک، بر اساس گزارش‌ها اجماع برای مسیر رو به جلو تعیین شد. با این حال، در ۱ آگوست ۲۰۱۷، شبکه بیت کوین فورک انجام داد. زیرا طرفداران بلوک بزرگ تغییراتی را در پایگاه کد اعمال کردند و شروع به استخراج زنجیره جدیدی کردند که اکنون بیت کوین کش  (BCH) نامیده می‌شود.

بحث مقیاس‌بندی چالش یک شبکه غیرمتمرکز را در دستیابی به اجماع پیرامون به‌روزرسانی‌های پروتکل حیاتی در زمانی که ارزش زیادی در خطر است، آشکار کرد. با انصراف ساتوشی، تنها زمانی بود که ذینفعان در نقشه راه توسعه بیت کوین از هم جدا شوند. پس از فورک شدن بیت کوین در BTC و BCH در سال ۲۰۱۷، هارد فورک‌های بیشتری از بیت کوین از جمله بیت کوین گلد (BTG) در اواخر سال ۲۰۱۷ ظاهر شد.

نظر شما درباره تاریخچه بیت کوین چیست؟ اگر قصد انجام معاملات ارزهای دیجیتال همچون خرید و فروش بیت کوین را دارید، می‌توانید قیمت لحظه ای ارزهای دیجیتال و همچنین نمودار و تغییرات ۲۴ ساعته ارزها را در کافه ارز مشاهده کنید. همچنین در صورت نیاز به خرید و فروش ارزهای دیجیتال می‌توانید از خدمات منحصر به فرد کافه ارز استفاده کنید.

پاسخ

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید